Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جانم از پرتو روی چنان میگرددکه دل از آتش او آب روان میگردد
Qəzəl 89بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Qəzəl 98اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر
Qəzəl 113نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک
Qəzəl 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Qəzəl 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Qəzəl 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Qəzəl 153آنکه عمری در پی او میدویدم سو به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبهرو
Qəzəl 156بیا دلا به کجا خوردهای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو
Qəzəl 176چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی
Qəzəl 177تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی
Ərəbcə şeir 2لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات
Rübai 2با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
Ərəbcə şeir 3بدت ذاتی باعلام الصفاتصفاتی کلها ظهرت بذات
Qəzəl 3بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Qəzəl (başqa mənbədən) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
Qəzəl 5چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما
Ərəbcə şeir 6انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله
Qəzəl 6ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما
Qəzəl 10بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Qəzəl 11ای بلبل جان چونی اندر قفس تنهاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها
Rübai 16آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی میپویم
Rübai 17گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
Qəzəl 21مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Qəzəl 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
Qəzəl 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
Qəzəl 25آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است
Qəzəl 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست