Qəzəl 73

جانم از پرتو روی چنان می‌گرددکه دل از آتش او آب روان می‌گردد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 147

ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

آنکه عمری در پی او می‌دویدم سو‌ به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبه‌رو

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 156

بیا دلا به کجا خورده‌ای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 177

تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 2

لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 2

با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Ərəbcə şeir 3

بدت ذاتی باعلام الصفاتصفاتی کلها ظهرت بذات

Şəms Məğribi2 dəq
Qəzəl 3

بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 4

چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 5

چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Ərəbcə şeir 6

انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 6

ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 10

من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 11

ای بلبل جان چونی اندر قفس تن‌هاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 16

آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی می‌پویم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 17

گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq