Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Qəzəl 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Qəzəl 150گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین
Qəzəl 151ای همه صفات من آینه صفات تونیست حیات من بجز شعبه ای از حیات تو
Qəzəl 154صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو
Qəzəl 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Qəzəl 166چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی
Qəzəl 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Qəzəl 178تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی
Qəzəl 182چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی
Qəzəl 190آنکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسیچون که کس محرم او نیست چه گویم به کسی؟
Rübai 13خرم طرب و نشاط و عیش آغازمخود را به خرابات مغان اندازم
Qəzəl 15ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات
Qəzəl 26دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است
Qəzəl 39هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است
Qəzəl 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Qəzəl 48ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است
Qəzəl 50این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است
Qəzəl 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Qəzəl 53بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث
Qəzəl 60بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود
Qəzəl 70ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Qəzəl 74مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد
Qəzəl 75رخت هر دم جمالی مینمایدز حسن خود مثالی مینماید
Qəzəl 77چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
Qəzəl 79بی نقاب آن جمال نتوان دیددر رخش جز مثال نتوان دید
Qəzəl 80نهان بصورت اغیار یار پیدا شدعیان بنقش و نگار آن نگار پیدا شد
Qəzəl 90دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد
Qəzəl 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Qəzəl 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش