Mikayıl Müşfiq · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ustalar
Bu yeni il günəş deyil,Elektrik işığilə işıqlanan
Gəzdiyim yerlərƏsrlərdən bəri, illərdən bəriDərdinə qaldığım yerdir bu yerlər.
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
SəninçünO gün ki hicrana uğradı yolum,Qırıldı qanadım, qırıldı qolum.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.
Güzgü qayıtdıMənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
Su və küləkZaman gələrTorpaq bizdən
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!