Qəzəl 463

این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 476

گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 477

لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 485

این سخن نیست به اندازه که من می‌گویممن نمی‌گویم اگر چند که من می‌گویم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 493

ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 497

یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 498

آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 502

ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 503

با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 513

حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 529

مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 532

همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 541

بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 546

جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 549

از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 553

پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 560

ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 569

از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 574

بر بی‌دلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 577

گم کرده‌ایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 578

مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 591

از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 621

روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 624

شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 628

گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 630

تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 631

تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 634

زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 653

تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 666

تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq