Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در وصف جمال تو توان گفت که: ماهیکس وصف جمال تو نداند بکماهی
Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را
Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراببانگ عشق تو بگوشم رسد از چنگ و رباب
Qəzəl 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداستیار من، جان منی و جان جهانت بفداست
Qəzəl 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناستدر طور عشق شیوه مستان کبریاست
Qəzəl 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟تا بگویم بیقین منزل آن یار کجاست
Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست
Qəzəl 99دلم از غصه هجران تو اندر شورستذوق جان دارد و خوش در طلب مسرورست
Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان میرفتجام بر کف، طرف مجلس مستان میرفت
Qəzəl 355در پس آیینه چیست باز نماییددر رخ آیینه رو بروی شمایید
Qəzəl 433اگر بر خاک کویت گرد گردمیقین کز خاک کویت برنگردم
Qəzəl 434سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردمبرای حضرت جانان وداع جان کردم
Qəzəl 466در دور رخت یک دل هشیار ندیدیمجز روی خوشت مشرق انوار ندیدیم
Qəzəl 500ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهانمرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان
Qəzəl 525گر ره به تو هست، چیست فرمان؟ور ره به تو نیست، چیست درمان؟
Qəzəl 585ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده
Qəzəl 595می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه
Qəzəl 626میسرت نشود عاشقی و مستوریبوصل راه نیابی، بوصف مغروری
Qəzəl 665روسیه را، گر ببینی، رد کنیروی مه را، گر ببینی، کد کنی
Qəzəl 668یار میگوید ببانگ پهلوی :نیست غیر یار، گر تو رهروی
Qəzəl 673اگر در طاعتی، گر در گناهیاگر چون که گران ور برگ کاهی