Qəzəl 284

باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 288

چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 297

در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 301

عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 303

هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 307

ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 309

بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 334

گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 339

منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 350

موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 351

دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 352

هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 354

دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 361

هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 384

در کهن دیر زمان جمله فریبست و غروروقت آن شد که زنم خیمه بصحرای سرور

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 385

کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 393

سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 401

بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 414

از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 418

ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 423

خوش وقت من، که آینه کردار روشنممرآت راست گویم و شانه نمی زنم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 431

سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 436

بدوستی، که ترا نیک دوست می دارمبجان دوست، که از غیر دوست بیزارم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 443

عاشق یارم، بغیر یار ندارمدر دو جهان یار و غمگسار ندارم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 464

در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیمهرجا که رسیدیم بجز یار ندیدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 469

جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 470

عمریست که سودای سر زلف تو داریمدیریست که از نرگس مستت بخماریم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 482

ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 483

عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 484

من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq