Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Qəzəl 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Qəzəl 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Qəzəl 307ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود
Qəzəl 309بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود
Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Qəzəl 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید
Qəzəl 350موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید
Qəzəl 351دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید
Qəzəl 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Qəzəl 354دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟
Qəzəl 361هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر
Qəzəl 384در کهن دیر زمان جمله فریبست و غروروقت آن شد که زنم خیمه بصحرای سرور
Qəzəl 385کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور
Qəzəl 393سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس
Qəzəl 401بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش
Qəzəl 414از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟
Qəzəl 418ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟
Qəzəl 423خوش وقت من، که آینه کردار روشنممرآت راست گویم و شانه نمی زنم
Qəzəl 431سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم
Qəzəl 436بدوستی، که ترا نیک دوست می دارمبجان دوست، که از غیر دوست بیزارم
Qəzəl 443عاشق یارم، بغیر یار ندارمدر دو جهان یار و غمگسار ندارم
Qəzəl 464در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیمهرجا که رسیدیم بجز یار ندیدیم
Qəzəl 469جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم
Qəzəl 470عمریست که سودای سر زلف تو داریمدیریست که از نرگس مستت بخماریم
Qəzəl 482ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟
Qəzəl 483عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟
Qəzəl 484من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم