Qitə 73

ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 80

رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 82

دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 105

بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطینچندین هزار خوبی پنهان بزیر زلفین

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 110

اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 123

ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاهتو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 126

بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 127

مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 134

ای همه رادی و راستی و درستییافتی از روزگار آنچه که جستی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 9

یک نیم دلم کلیچه یک نیم کبابیک نیمه در آتش و دگر نیمه در آب

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 13

تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 14

چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 18

بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 22

دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 23

از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 33

صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 36

آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 44

بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 48

ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 52

ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 53

ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 57

بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 73

دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمی‌ست فسرده و عقیقی‌ست رحیق

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 77

نسگالیده وصال آن مه نیک سگالافکنده بند با طرب و حسن و جمال؟

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 94

از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 96

گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 110

هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 118

خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 119

ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 120

سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq