Qulamrza Səbri Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Niyə insanlar ikilikdə yaşayırlar,Bəzi vaxt neçə halətdə.
Dözə bilmirəmDözə bilmirəm anaların,Uşaqların göz yaşlarına,
Bir uşağın dilindənAnam, atam yola getmirlər evimizdə,Savaşırlar bir-birilə
Özü yıxılan ağlamazBəzən kiçik bir səhvDəyişə bilər tamam
İnsan və dərdYaşadım Qərbdə və Şərqdə illərlə,Eşitmişdim
İnsan sevdasıMən bir insanam –Anama, bacıma, xanımıma, qızlarıma
Təzədən başla həyatıSəhər açılıb işıqlanıb dünyam,Daha yatmaq vaxtı keçibdi.
Özümlə dünya arasındaÖzümlə bu dünya arasındaBir körpü görürəm.
Millət və dövlətDövləti olmayan millət bədbəxtdir,Daim yaşatmışam bu hissləri içimdə.
Azadlığın mənasıAzadlığın mənasınıYalnız anam verdi mənə.
Qurban bayramındaQurban bayramıdı –Oturmuşam evdə qızımla.
Tarixi bölürəmMən tarixi ikiyə bölürəm,Biri elmə söykənən tarixdi,
Bir ziyalı sorduMəndən bir ziyalı sordu bu gün,Əgər ədəbiyyatda, fəlsəfədə
Din və elmBu gün bir neçə alim,İrad tuturdu bəzi fikirlərə Quranda.
İnsan özü-özünün düşmənidirİnsan özü-özünün düşmənidir,Zəhərləyir havanı, suyu,
Universitet yeməkxanasındaUniversitet yeməkxanasında –Dinləyirdim masada gedən söhbətləri.
Açılmamış sirlərQərbdə hər kəsin fikirləri,Qüssələri, sevincləri
Sevirəm uşaqlarıSevirəm uşaqları çox –Onların oynamaq səsini
Kor xatirələrBakıda uşaq bağçalarını,Məktəblərin futbol meydançalarını,
Xatirə çırağıXatirimdədir təzə Bakıya gələndə,Bacıma bənzəyən gözəl bir xanım
Öz şəhərində qərib olmaqÖz şəhərində qərib olmaq çətindiTək qalasan, tək işləyib, tək yeyəsən
Bir uşağın dilindənYaşayırdım gül-çüçəkli həyətdə,Firavanlıq içərisində
Atası zindanda olan təbrizli uşağın dilindənAtamın həyatı zindanda keçibXatırlayıram onu tutan polislər,
Bir qaçqının dilindənİstəmirəm rəhm edələr mənəİstəmirəm öz şəhərimdə,
Qızım SarayaQızım böyütdün sən –Təbrizin adını dünyada
Leylamın yeriLeyla, gətirdin mənə,Qızımın xatirəsini
Qızım MinayaSəni həmişə bənzətmişəmBahar şükufələrinə.
Oğlum CamalaSən uşaq gözəlliyinintəcəssümüydün.
Oğlum KəriməKərim, sən bir uşaqdın –Həvəsə gətirdin bacılarımı.
Xanımım JaklinəSəni bənzətdim Təbrizimin gözəllərinəAnama oxşarlığın,