Qulamrza Səbri Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yakob Bronovski –Məni təşviq etdi Vilyam Bleykə.
Əziz NesinəTürk yazarı Əziz Nesinləİllərlə dostluq etmişəm.
Yeni bir dünya başlayırYetmiş beş yaşıma*Yaxşı-yaman günlər görmüşəm.
Nadan həkimlərin cinayətiÜrəyimə tikanlar batır –Analar balalarını itirəndə.
Təzə doğulmuş körpəNə qədər gözəldi –Təzə doğulmuş körpəyə
Kaş bitməyə...Kaş, bitməyə bu gecənin ömrü –Gəlib xatirimə –
Ruhun tüğyanıÇox qədimdi Azərbaycanın tarixi,İlk mədəniyyəti –
İran cəlladlarına xitabGörürəm sizincinayətlərinizi,
Yaralı göyərçinPişiyin yaraladığı göyərçinbüzüşüb qar içində.
Yenidən doğulamHəyatda bir anlar var,Dəyər bir ömrə.
Çürümüş hökumətİranda çürümüş islam hökümətiƏlək-vələk edir tarixi
Sərhədsiz dünyaGetdim Xəzər sahilinə,Günəş parlayırdı qızıl kimi.
Ayrılıq faciəsiKəndimizdə nənəm özünHəmişə tək hiss edərdi.
Vətənin qüssəsiVətənimin iki dərdiQocaldır məni.
Qayıtmaz günlərUşaqlar kiçik olanda,Oynardım səhər-axşam onlarla.
Sinif yoldaşımaBir sinif yoldaşım vardı kasıb ailədənBaşmaqları, libası köhnəydi,
Xanımım JaklinəSəni bənzətdim Təbrizimin gözəllərinəAnama oxşarlığın,
İndi anlayıramİndi anlayıram niyə –pozuldu sovet sistemi,