Qulamrza Səbri Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gördüm, bir yaşlı qadınişləyir əkində, kənddə,
Azadlıq eşqiləVardır həqiqi dostlarım –Çıxarmayıblar yadlarından vətəni.
Günəşin doğuşuGetmişdim qızımla dəniz kənarınaSəhər erkəndən.
Günəş doğulurGünəş doğulur, hər gün təzədən,Nə qaranlıq gecələr,
İndi anlayıramAnamı başqa fəsillərdə razı edərdim,Başqa bəhanələrlə.
Bir xatirəAnalar, atalar yaradır,Dünyaya, insanlara baxışı uşaqlarda.
AtamAtam çox sevirdi qızlarını.Ləzzət aparırdı –
Bəlkə dəDeyirlər qızlar –Bəzən pula, sərvətə aldanır sevgidə.
Fəxr etsinBu gün getmişdim,Güneyi-Quzeyə birləşdirən
Mənim hörmətimMənim hörmətim var –Hər millətin
Dinlə fəlsəfə qarışmazDinlə fəlsəfə qarışmaz –Biri ölü, biri diridi.
Fəlsəfə həyatdırFəlsəfə canlı həyatdır –Başqalarını oxuyaraq,
Təbrizdə iki məktəbTəbrizdə iki məktəbİz qoyub mənim xatirimdə.
Məktəbdən dönən günlərimMəktəbdən qayıdanda –Anam uzaqdan açardı qollarını.
O gecələrPəri xanıma*Xatırlayırsanmı, o bahar gecəsini?
Heç unutmuramHeç unutmuram –Səkinə bacımın taleyini.
Təbrizin qış gecələriTəbrizin qış gecələri,Süfrə dolardı meyvə ilə.
Qardaşım İsmayılaQardaşım İsmayıl –Aşiq olmuşdu Zəri adında
Bir gün soruşdumBir gün soruşdum –Qardaşım İsmayıldan:
Şagirdlərlə görüşBu gün görüş keçirdimOrta məktəb şagirdlərilə.
Bir nəsihətO qədər sınıq ürək var dünyadaSaya-hesaba gəlməz bunlar.
Niyə insanlar...Niyə insanlar ikilikdə yaşayırlar,Bəzi vaxt neçə halətdə.
Dözə bilmirəmDözə bilmirəm anaların,Uşaqların göz yaşlarına,
Bir uşağın dilindənAnam, atam yola getmirlər evimizdə,Savaşırlar bir-birilə
DəvətDəvət olunmuşdumİncəsənət gimnaziyasına,
Özü yıxılan ağlamazBəzən kiçik bir səhvDəyişə bilər tamam
İnsan və dərdYaşadım Qərbdə və Şərqdə illərlə,Eşitmişdim
İnsan sevdasıMən bir insanam –Anama, bacıma, xanımıma, qızlarıma
Təzədən başla həyatıSəhər açılıb işıqlanıb dünyam,Daha yatmaq vaxtı keçibdi.
AtamaKişilik, şücaət, qeyrət yağardı,Sənin duruşundan, baxışlarından.