Qəzəl 747

Torpaq ucaldacaqdır, torpağa düşsə hər dən,Dikbaşlığın ucundan sən torpağa düşərsən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 761

دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 807

تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 857

Əqli biz divanəlikdə bilmişik,Sevgini fərzanəlikdə bilmişik.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 905

Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 909

Qəlb ilə əql çıxıb cəngə qəhrəman yuxuda,Dəvə qırmış ipini, çünki sariban yuxuda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 915

تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 941

تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 961

Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 977

عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 981

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 983

گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 990

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیده‌حالان را جمال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 992

حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1014

از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش استنقطه پا بر جا خوش و پرگار سرگردان خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1023

چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1062

Kim tapırsa haqqı, o, hər qətrədə dərya tapar,Kim özün duysa, bilər dəryada min-min qətrə var.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1066

Gülməyin gizlətsə kim, sanki gülü pünhan edər,Kim açıb ağzın gülər, bir bağçanı viran edər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1091

دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1125

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1128

داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده استهمچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq