بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است
ریختن رنگ اقامت در جهان بی ثباتدر زمین کاغذین، تخم شرار افشاندن است
صرف با دلمردگان اوقات خود را ساختنباده بر خاک سیه، گل بر مزار افشاندن است
وقت خوش از صحبت بی حاصلان کردن طمعاز تهی مغزی ز سرو و بید بار افشاندن است
از سبکروحان گذشتن سرسری چون برق و بادآستین چون شاخ گل بر نوبهار افشاندن است
عاشق شوریده را ترساندن از زخم زبانخار و خس سیلاب را در رهگذار افشاندن است
جانفشانی کردن عشاق در دوران خطبر سر پروانه شاهان نثار افشاندن است
قطره ناچیز را دریای گوهر ساختنخرده جان را به تیغ آبدار افشاندن است
راه گردانیدن از امیدوار خویشتنخاک نومیدی به چشم انتظار افشاندن است
ریختن می در گلوی زاهدان بی نمکآب حیوان در زمین شوره زار افشاندن است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. جود صائب در زمان تنگدستی خوشنماستورنه کار ابر در جوش بهار، افشاندن است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1071
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Sun iy sâkî elünden içelüm mülYüzün güline karşu zâr bülbül
OlaydıA gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.
Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir anSənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.