مریز آب رخ خود مگر برای شرابکه در دو نشأه بود سرخ رو گدای شراب

من این سخن ز فلاطون خم نشین دارمعلاج رخنه دل نیست غیر لای شراب

هزار سال دگر مانده است ریزد آبزلال خضر به آن روشنی به پای شراب

حباب وار سر فردی از جهان دارمبر آن سرم که کنم در سر هوای شراب

به احتیاط ز دست خضر پیاله بگیرمباد آب حیاتت دهد به جای شراب

گره ز غنچه پیکان گشودن آسان استنسیم نی چو شود جمع با هوای شراب

همان گروه که ما را ز باده منع کنندکه عقل را نتوان داد رونمای شراب:

کنند ساده ز خط کتابه مسجد رااگر کتاب بگیرند در بهای شراب

کنم به وصف شراب آنقدر گهرباریکه زهد خشک شود تشنه لقای شراب

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کدام درد به این درد می رسد صائب؟که در بهار ندارم به کف بهای شراب

Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.

Qönçənin düyməsi altda hələ çox sirlər var,O sehirli neyi də tutdu çoxu tən şəraba.

Bu sözü, bil, mənə Əflatun özü öyrətdi,Qəmə əl dəymə, fəqət tapşır onu sən şəraba.

Bir hübab tək başımı çəkmişəm öz sinəmə mən,Onda qiymətlidi baş, sən onu versən şəraba.

Xızrdan cam əgər alsan, ona diqqət elə ki,Qatmasın abi-həyat xəlvəti birdən şəraba.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibəm, dərdimə aləmdə çatan dərd olmaz,Bir qara pul belə yoxdur ki, verəm mən şəraba.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana