Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است
Qəzəl 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
Qəzəl 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
Qəzəl 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Qəzəl 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد
Qəzəl 2398خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2550تشنه جانان را کجا سیراب ساغر میکند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر میکند
Qəzəl 2572دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکندهمچو جوهر نقش را آیینه ما بشکند
Qəzəl 2636Nə qədər dilbərimin zülfü pərişan olsun?Nə qədər sinəm evi arzuma zindan olsun?
Qəzəl 2684Düşmənə rəhm eyləyən qəlbdə fəqət sevda olar,Daşı atsan oda, axırda dönüb mina olar.
Qəzəl 2702گلشن حسن از بهار عشق خرم میشوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم میشود
Qəzəl 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
Qəzəl 2777Etməyib nə ay, nə ulduz, nə Günəş dünyanı ağ,Bir yığın insan sümüyü etdi bu zindanı ağ,
Qəzəl 2857زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گرددبه ره پیما زکفش تنگ صحرا تنگ می گردد
Qəzəl 2896تماشای بتان از چشم خون بسیار میآردنگاه گرم آخر آه آتشبار میآرد
Qəzəl 3102Xoş o rindin halına, meyxanada olmuş ağa,Elə məstdir, yıxılır gah sola o, gah da sağa.
Qəzəl 3104نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشدسیاهی نیل چشم زخم آب زندگی باشد
Qəzəl 3125Bir ürək ki, şad ola, dərdi də olsa, kəm olar,O ürək nalə edər, dağ qədər onda qəm olar.
Qəzəl 3193Bu günah məndən olub, indi ürək dad eləyir,Ov özü qafil olur ki, ovu səyyad eləyir.
Qəzəl 3299مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد
Qəzəl 3544Kimə ki, tanrıdı eşq, dərdinə dərman neylər?Odlanan sinəsinə çağlayan ümman neylər?
Qəzəl 3619Ümidim vardı, o ay üzlü səfərdən qayıda,Gözümün nuru mənim o şəmi-rövşən qayıda.
Qəzəl 3709Hər adam ki, kişitək eybini söylər üzünə,Öp onun gözlərini, həq ver onun sən sözünə.
Qəzəl 3826Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.
Qəzəl 3857Bu şərab kuzəsinin kölgəsi bəs etdi mənə,Daha möhtac deyiləm özgəsinin kölgəsinə.
Qəzəl 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Qəzəl 3913Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.
Qəzəl 3930Eşq düşməndi cana, eyləsən həzər, neylər?Zəmanə çəksə qılıncı üstünə, sipər neylər?
Qəzəl 3935Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.