Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Türki qəzəl 2Aşiqin göz yaşına rəhm eyləməz ol afitab,Yığlımaq ilə aparmaz od əlindən can kəbab.
Qəzəl 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
Türki qəzəl 7Gül kimi hər kim ki gülzar içrə nəqdi-cani varSəy eylər töksün sənin yolunda ta imkanı var
Türki qəzəl 9Könlüm ol məxmur gözlərdən deyil azarsızKim görübdür bu xarab olmuş evi bimarsız
Türki qəzəl 10Tutulmuş könlümü cam ilə şadan eyləmək olmaz,Əl ilən püstənin ağzını xəndan eyləmək olmaz.
Qəzəl 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Qəzəl 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Türki qəzəl 19Min dili-məhzunilə bir tazə qurbanız hələZəxmi-tiri-qəmzəyi-məstinlə bicanız hələ
Qəzəl 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Qəzəl 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qəzəl 37غیر حق را میدهی ره در حریمِ دل چرا؟میکِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا
Qəzəl 38در هوای کامِ دنیا میفشانی جان چرا؟میکنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟
Qəzəl 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Qəzəl 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Qəzəl 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qəzəl 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Qəzəl 59داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Qəzəl 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Qəzəl 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Qəzəl 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Qəzəl 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را
Qəzəl 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Qəzəl 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Qəzəl 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Qəzəl 132برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا
Qəzəl 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا