Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست
Qəzəl 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Qəzəl 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Qəzəl 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Qəzəl 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Qəzəl 2249بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست
Qəzəl 2251از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است
Qəzəl 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است
Qəzəl 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است
Qəzəl 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست
Qəzəl 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Qəzəl 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج
Qəzəl 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Qəzəl 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ
Qəzəl 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟
Qəzəl 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح
Qəzəl 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح
Qəzəl 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
Qəzəl 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Qəzəl 2303ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ
Qəzəl 2304دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ
Qəzəl 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Qəzəl 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Qəzəl 2335از شکست من دم تیغ تغافل میپردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل میپرد
Qəzəl 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد
Qəzəl 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Qəzəl 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Qəzəl 2390می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند