Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Qəzəl 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد
Qəzəl 3683ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Qəzəl 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Qəzəl 3895Söz qanadlı quş kimidir, o uçar, sinədə qalmaz,Yusifi-Kənanı salsan sən əgər kəməndə, qalmaz!
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Qəzəl 3975Dünya dərdindən əgər kim ürəyin etsə uzaq,Qəlbi eşq aləminin arzularıyla dolacaq.
Qəzəl 3980Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.
Qəzəl 3992مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
Qəzəl 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Qəzəl 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Qəzəl 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Qəzəl 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Qəzəl 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Qəzəl 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Qəzəl 4180معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند
Qəzəl 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Qəzəl 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Qəzəl 4232Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.
Qəzəl 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Qəzəl 4247Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.