چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
چون موج می پرد دلم از بهر زنده رودآبی نمی خورد دلم از بر شکال هند
ای خاک سرمه خیز به فریاد من برسشد سرمه استخوان من از خاکمال هند
بوی ستاره سوختگی بر مشام خوردروزی که دود کرد به مغزم خیال هند
سرمایه قناعت من لخت دل بس استچشم طمع سیاه نسازم به مال هند
روزی که من برون روم از هند برشکالبا صدهزار چشم بگرید به خال هند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به غیر خامه شکرفشان توامروز کیست طوطی شکر مقال هند
Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.
Ey sürmələr diyarı, fəryadıma haray ver,Sümüyüm oldu sürmə qeylü qalında Hindin.
Gündüzlər yanmışam mən, tüstüm qalxmış səmaya,Örtübdür həm ulduzun, həm hilalın da Hindin.
Bəsdir qənaət etsəm öz qəlbimə bu yerdə,Qoy gözlərim kor olsun, qalsa şalında Hindin.
Min gözlə ağlayırsa arxamca hindli dostlar,Mən qala bilmərəm yox, heç mahalında Hindin.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, sənin dilindən şəkər dadıb Hindistan,Yoxdur belə şirinlik, hətta balında Hindin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4232
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ey könül, dünyayi-fani bil-bədahə fandır,Müddəti-tuli-bəqası ləhzeyi-əcfandır,
Böyük SabirəYadımdadır, bir gün, bir axşamçağı,Yayıldı aləmə həzin bir xəbər:
Başına döndüyümSən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
SevdiyimEy ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,