چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

چون موج می پرد دلم از بهر زنده رودآبی نمی خورد دلم از بر شکال هند

ای خاک سرمه خیز به فریاد من برسشد سرمه استخوان من از خاکمال هند

بوی ستاره سوختگی بر مشام خوردروزی که دود کرد به مغزم خیال هند

سرمایه قناعت من لخت دل بس استچشم طمع سیاه نسازم به مال هند

روزی که من برون روم از هند برشکالبا صدهزار چشم بگرید به خال هند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به غیر خامه شکرفشان توامروز کیست طوطی شکر مقال هند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri