Qəzəl 5374

بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشمسینه پرداغ عاشق لاله زار آید به چشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5377

تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشممی‌روم تا اوج استغنا، دگر وامی‌کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5378

شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشمناز یکرنگان ازین گل‌های رعنا می‌کشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5379

پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5394

خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5395

چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5398

همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5407

برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5429

تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5438

در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5460

ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5469

ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5483

نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5486

ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5488

به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5496

زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5497

نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5505

نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردمکه چون تبخال من از تشنگی سیراب می گردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5530

برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5535

نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5554

نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزمکه بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5559

همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5561

چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5570

نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5572

اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5595

نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5599

در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5668

ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5685

پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5724

لب خموش و زبان گزیده‌ای دارمچو بوی گل نفس آرمیده‌ای دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq