Qəzəl 6366

امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6384

غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6413

ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6425

در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6426

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6431

هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6440

مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6441

رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6442

پاک کن از لوح جهان زنگ منتا برهد عشق تو از ننگ من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6452

هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6459

نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6470

می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6475

جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6477

ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6479

نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6481

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6483

رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6491

از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشوچشم می خواهی ز بوی پیرهن غافل مشو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6492

بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6493

غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6494

چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6515

عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6524

چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6526

ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6542

مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6544

در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6559

حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6562

از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6577

بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq