Qəzəl 6830

چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6831

تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6836

چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6837

چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6864

اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6868

ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6888

نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6896

در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ایمژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6913

طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6950

چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1425

بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq