هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او

سر برآورده است اینجا از گریبان بهشتهر که را باشد سری با حلقه فتراک او

باده لعلی که خون در ساغر من می کندتازه رو از گریه شادی است دایم تاک او

دامن حیرت به دست آور که سر عشق رادرنیابی تا نگردی عاجز از ادراک او

ناتوانی را که شد افتادگی ها دستگیرروی دریا شد کبد از سیلی خاشاک او

بنده کوی خراباتم که می سازد گهرهر که ریزد تخم اشکی در زمین پاک او

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این چنین کز باده نازست صائب یار مستکی به فکر عاشقان افتد دل بی باک او؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq