Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد
Qəzəl 3397در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد
Qəzəl 3398عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
Qəzəl 3416تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد
Qəzəl 3422دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد
Qəzəl 3426هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد
Qəzəl 3427جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد
Qəzəl 3437قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد
Qəzəl 3441من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشدبرق خنجر بلد راهروانش باشد
Qəzəl 3446نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد
Qəzəl 3453داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد
Qəzəl 3457گرچه آن سرو روان در همه جا می باشدنیست ممکن که توان یافت کجا می باشد
Qəzəl 3458کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد
Qəzəl 3460پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد
Qəzəl 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد
Qəzəl 3465چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد
Qəzəl 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
Qəzəl 3468چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟
Qəzəl 3471سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد
Qəzəl 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Qəzəl 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Qəzəl 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Qəzəl 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Qəzəl 3505نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند
Qəzəl 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Qəzəl 3528خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند
Qəzəl 3535خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟
Qəzəl 3536سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟
Qəzəl 3551تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Qəzəl 3559تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود