Qəzəl 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2805

به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتدکه محو او به فکر دوزخ و جنت نمی افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2806

سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجدکه می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2818

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2825

اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2829

چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گرددزدامنگیری او آستینها جوی خون گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2834

ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردددل آهن زبرق تیشه من آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2839

نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گرددگل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2840

سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2843

ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟نمک بیهوشدارو زین می پرزور می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2846

به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گرددنفس چون سوخت در دل شهپر پرواز می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2847

ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟که این هنگامه گرم از شعله آواز می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2853

زخاموشی دل آگاه روشن بیش می گرددفروغ شمع ما در زیر دامن بیش می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2861

نشان یوسف گم گشته پیدا از تو می گرددچراغ دیده یعقوب بینا از تو می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2871

دل چرخ بداختر نرم از یارب نمی گرددبه افسون این گره باز از دم عقرب نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2873

خط از خون مانع آن غمزه کافر نمی گرددزبان شمشیر را پیچیده از جوهر نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2874

برون آمد زلب چون حرف، دیگر برنمی گرددبه زندان صدف از گوش، گوهر بر نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2875

دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردددم شمشیر برق از هر گیاهی بر نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2876

معانی اهل صورت را به گرد دل نمی گرددبه منزل، چون مصور شد، ملک داخل نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2879

شود خرج زمین هر سر که سودایی نمی گرددنشیند در گل آن کشتی که دریایی نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2884

دل سرگشته ما چرخ را بر کار می‌بنددکمر در خدمت این نقطه نه پرگار می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2892

گه از خم، گه زساغر، گه زمینا سر برون آردشراب عشق هر ساعت سر از یک جا برون آرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2900

سخن از لب فزون زان چشم چون بادام می باردحیا بیش از عرق زان چهره گلفام می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2901

زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟که خون چون نافه ام از خرقه پشمینه می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2906

از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر داردکه با دست تهی صد بینوا را زیر پا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2907

مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر داردکه نخل ایمن نباشد از تزلزل تا ثمر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2910

اگرچه دست بر تاراج دل هر خوش کمر داردمیان بهله دار ترک ما دست دگر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2911

مرا زنگ ملال از دل شراب ناب بردارداگرچه بیشتر آیینه زنگ از آب بردارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq