Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Qəzəl 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Qəzəl 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویش
Qəzəl 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Qəzəl 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Qəzəl 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Qəzəl 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش
Qəzəl 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش
Qəzəl 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش
Qəzəl 5084از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
Qəzəl 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Qəzəl 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Qəzəl 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Qəzəl 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Qəzəl 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Qəzəl 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Qəzəl 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص
Qəzəl 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Qəzəl 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Qəzəl 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Qəzəl 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Qəzəl 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ
Qəzəl 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمیجهد شبهای تار از دیده روزن چراغ
Qəzəl 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Qəzəl 5155صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف
Qəzəl 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Qəzəl 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Qəzəl 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Qəzəl 5176نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق
Qəzəl 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق