Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم
Qəzəl 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم
Qəzəl 5461ما به بوی گل ز قرب گلستان آسودهایماز گزند خار و منع باغبان آسودهایم
Qəzəl 5468ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم
Qəzəl 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم
Qəzəl 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم
Qəzəl 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردمکه چون تبخال من از تشنگی سیراب می گردم
Qəzəl 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار میگردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار میگردم
Qəzəl 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم
Qəzəl 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Qəzəl 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم
Qəzəl 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم
Qəzəl 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم
Qəzəl 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارمز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم
Qəzəl 5538به قلب عشق میتازد دل زاری که من دارمزبانبازی به آتش میکند خاری که من دارم
Qəzəl 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم
Qəzəl 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم
Qəzəl 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم
Qəzəl 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم
Qəzəl 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Qəzəl 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم
Qəzəl 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم
Qəzəl 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Qəzəl 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
Qəzəl 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم
Qəzəl 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام
Qəzəl 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Qəzəl 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام
Qəzəl 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم
Qəzəl 5617در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم