Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من
Qəzəl 6111از هواداران شود دایم مکدر شمع مناز پر پروانه دارد تیغ بر سر شمع من
Qəzəl 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Qəzəl 6125بس که شبها چین غم می چیند از ابروی منموج جوهر می زند آیینه زانوی من
Qəzəl 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برونتیغ چو بینی است کز جهل از غلاف آید برون
Qəzəl 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون
Qəzəl 6139چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برونگل ز دنبالش چو سنبل موکشان آید برون
Qəzəl 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برونگوهر شهوار خوب از آب می آید برون
Qəzəl 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیارتیر صائب زین کمان بی زور می آید برون
Qəzəl 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟کبک کی از عهده شهباز می آید برون؟
Qəzəl 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ میآید برونور بگریم خار و گل یکرنگ میآید برون
Qəzəl 6152چون خط از لعل لب آن ماه می آید بروناز جگرگاه بدخشان آه می آید برون
Qəzəl 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید بروناین شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون
Qəzəl 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟
Qəzəl 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین
Qəzəl 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببیندر رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین
Qəzəl 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمینآسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین
Qəzəl 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
Qəzəl 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمینآیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین
Qəzəl 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
Qəzəl 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان
Qəzəl 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن
Qəzəl 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
Qəzəl 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Qəzəl 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Qəzəl 6222سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کنمهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن
Qəzəl 6227برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن
Qəzəl 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من
Qəzəl 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من
Qəzəl 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من