Qəzəl 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3000

به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3777

ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4888

عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq