Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو
Qəzəl 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Pərakəndə şeir 638در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو
Qəzəl 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Pərakəndə şeir 640چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یاربکه پیغام زبانی را کند مکتوب سربسته!
Pərakəndə şeir 641دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Qəzəl 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را
Pərakəndə şeir 655غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Pərakəndə şeir 663باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Qəzəl 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Qəzəl 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Pərakəndə şeir 668یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Pərakəndə şeir 669ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Qəzəl 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Pərakəndə şeir 670اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Qəzəl 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Pərakəndə şeir 680ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Qəzəl 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Qəzəl 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Qəzəl 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Qəzəl 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Qəzəl 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Qəzəl 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Qəzəl 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Qəzəl 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Qəzəl 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را
Qəzəl 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را
Qəzəl 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را