Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
Qəzəl 2547سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند
Qəzəl 2568شرم حسن شوخ را کی پردهسازی میکند؟برق در ابر بهاران تیغبازی میکند
Qəzəl 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Qəzəl 2579گریه من آب در جوی سحر میافکندناله من شعله در جان اثر میافکند
Qəzəl 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند
Qəzəl 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند
Qəzəl 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنندساده لوح آنان که می خواهند تسخیرش کنند
Qəzəl 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنندیا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند
Qəzəl 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر میکنندشمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند
Qəzəl 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Qəzəl 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Qəzəl 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Qəzəl 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود
Qəzəl 2621در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود
Qəzəl 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Qəzəl 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Qəzəl 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Qəzəl 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Qəzəl 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Qəzəl 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Qəzəl 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Qəzəl 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Qəzəl 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود
Qəzəl 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Qəzəl 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Qəzəl 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود
Qəzəl 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود
Qəzəl 2690کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود
Qəzəl 2705از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود