Qəzəl 3039

نشد از دل غبار از شیشه و پیمانه برخیزدمگر ابری زبحر گریه مستانه برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3050

سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزدچو داغ لاله دود از روزن ما برنمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3052

به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزدبه قدر تلخرویی زهر از تیغ قضا ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3053

ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزدخس و خاشاک در جیب و گریبان سمن ریزد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3055

به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزدثمر چون پخته گردد خود‌بخود از بار می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3057

کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3070

که با قد دو تا از مرگ غافل می تواند شد؟که ایمن زیر این دیوار مایل می تواند شد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3074

نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3077

نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شدعجب آهوی مشکینی گرفتار کمندم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3083

اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شدحریف شکوه آتش زبان من نخواهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3098

کیم من تا سلیمان میهمان خوان من باشد؟دل خود می خورد موری اگر مهمان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3099

در آغاز محبت خاطر عاشق غمین باشدکه تا در جوش باشد دردمی بالانشین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3109

پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3110

طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3115

دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشدبه قدر آرزو دل‌های مردم ریش می‌باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3118

زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3119

زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3120

خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3121

دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمی‌باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3127

نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3129

سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3130

دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3137

بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3138

در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3142

خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3146

چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3147

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3149

نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3150

زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq