Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ندامت بود بار مطلوب خشکمپیوند زنهار با چوب خشک
Qəzəl 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلالکوته اندیش محال است کند فکر مال
Qəzəl 5240عشق را نغمه داود بود شیون دلحسن را آمدن آب بود رفتن دل
Qəzəl 5274گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل
Qəzəl 5277سعی کن در عزت سی پاره ماه صیامکز فلک از بهر تعظیمش فرود آمد کلام
Qəzəl 5278موبهمو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام
Qəzəl 5283فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده امتخم خال عیب باشد در زمین ساده ام
Qəzəl 5291ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام
Qəzəl 5297تا نظر از عارض گلفام او پوشیدهامخار در چشمم اگر روی فراغت دیدهام
Qəzəl 5300گاهگاه از دیده عبرت با دنیا دیدهامکی به این هنگامه از بهر تماشا دیدهام
Qəzəl 5301آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام
Qəzəl 5302عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام
Qəzəl 5303تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام
Qəzəl 5310بر دل نازک گرانی میکند اندیشهامسنگ میگردد ز ناسازی پری در شیشهام
Qəzəl 5315از سواد شهر وحشت میکند دیوانهاممیکشد از لفظ دامن معنی بیگانهام
Qəzəl 5326زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم
Qəzəl 5328از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتمرشته باران بود شیرازه جمعیتم
Qəzəl 5346می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتمدست بر دل می نهادم دل اگر می داشتم
Qəzəl 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم
Qəzəl 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشمسینه پرداغ عاشق لاله زار آید به چشم
Qəzəl 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا میکشممیروم تا اوج استغنا، دگر وامیکشم
Qəzəl 5378شیوههای یوسف از اخوان دنیا میکشمناز یکرنگان ازین گلهای رعنا میکشم
Qəzəl 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Qəzəl 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
Qəzəl 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Qəzəl 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Qəzəl 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم
Qəzəl 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Qəzəl 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتادهایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتادهایم
Qəzəl 5460ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم