Qəzəl 6717

گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6718

جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6730

صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6744

تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6748

ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6756

ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6758

فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6759

ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6762

مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6766

از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6770

فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6771

چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6774

حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6779

اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنیبه معنی همچنان گنگ است با چندین زبان معنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6781

به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6783

درون دل بود یار از جهان گل چه می‌خواهی؟گهر در سینه بحرست از ساحل چه می‌خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6784

به ظاهر گر به چشمم ای سمن سیما نمی آییبه خواب من چرا در پرده شبها نمی آیی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6788

ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6789

شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6796

تا رخ از باده گلرنگ برافروخته‌ایجگر لاله‌عذاران چمن سوخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6798

دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6799

طعمه مور شوی گرچه سلیمان شده‌ایزال می گردی اگر رستم دستان شده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6801

در کدامین چمن ای سرو به بار آمده‌ای؟که رباینده‌تر از خواب بهار آمده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6817

نیست پروای بهارم، من و کنج قفسیکه برآرم به فراغت ز ته دل نفسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6825

سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6827

قطره را بحر نماید سفر یکرنگیذره خورشید شود از اثر یکرنگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6835

از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6838

خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6840

غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6842

رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آییاز شکار دل‌گرم که دگر می‌آیی؟

Saib TəbriziQəzəl3 dəq