Qəzəl 5256

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5259

رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلالدرگوش آفتاب کشد حلقه زوال

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5362

رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5384

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5411

ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5415

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5442

زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5454

لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5472

در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5492

به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5629

از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5640

تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشمگشت بال و پر طوفان دل بازیگوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5651

چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5717

ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارمبهشتی از دل دیوانه در بغل دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5722

نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارملبی خموشتر از گوش آرزو دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5808

از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5813

اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5868

ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5893

برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5928

چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5930

یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5947

Xudapərəst edibsən, saqi, bu meypərəsti?Nə bütpərəst idim mən, nə xudpərəst, bu bəsdi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6001

نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمی‌دهم جان همچو هندو از برای سوختن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6049

چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6129

کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6194

به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6197

سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردنوگرنه سهل باشد آب شیرین را گهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq