نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارملبی خموشتر از گوش آرزو دارم

معاشران همه در پای خم ز دست شدندمنم که بر سر خود دست چون سبو دارم

چه خنده های نمایان زبان زخمم کردهزار حلقه فزون جنگ با رفو دارم

ز بس که تند ز پهلوی محتسب گذرمگمان برد که مگر سرکه در کدو دارم

دهن گشودن من از خمار خاموشی استگمان برند که من ذوق گفتگو دارم

به بخشش فلک پست دل نمی بندمخبر ز عادت طفل بهانه جو دارم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دمید صبح و نشدتر دماغ من صائبدل پری ز تهیدستی سبو دارم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri