Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اسیر بند قضا رو گشاده می بایدبه تیغ گردن تسلیم داده می باید
Qəzəl 4030کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید
Qəzəl 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد
Qəzəl 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذردخودبین کجا ز آینه وآب بگذرد
Qəzəl 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Qəzəl 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شدحسن ترا مقدمه پیچ و تاب شد
Qəzəl 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شدخواهد زراه تجربه آخرطبیب شد
Qəzəl 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شداز توبه شکسته جهان لاله زار شد
Qəzəl 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد
Qəzəl 4101تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد
Qəzəl 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Qəzəl 4123O hünər sahibləri köçdü cahandan, qalmadı,Sərbəsər boşdur tamam indi gülüstan, qalmadı.
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Qəzəl 4140جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Qəzəl 4144O xalın göz yaşı içmiş ki, belə tər göyərib?Ya ona xidmət edib hansı bəxtəvər, göyərib?
Qəzəl 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Qəzəl 4170تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند
Qəzəl 4180معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند
Qəzəl 4183مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Qəzəl 4190از نسبت عذار تو گل ناز میکندسنبل به بال زلف تو پرواز میکند
Qəzəl 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Qəzəl 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4238از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود
Qəzəl 4247Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Qəzəl 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4265Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.
Qəzəl 4277دل روشن از ریاضت بسیار میشودآهن ز صیقل آینهرخسار میشود
Qəzəl 4280Kim deyir, səpsən əgər toxmu, şoran yer göyərər?Bəlkə, alnından ora töksən əgər tər, göyərər?