Qəzəl 2144

دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2164

رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2176

خام است شرابی که در او غلغله ای هستپوچ است زمینی که در او زلزله ای هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2210

در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2234

کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2235

Bu bağın gülləri sənsiz tikandır,O camın, bax, dodağı lalə-qandır.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2245

از نظر هرگز خیالش دور نیستیک نفس دریای ما بی شور نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2248

پیغام، نمکچش وصال استدلخوش کن عاشقان خیال است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2265

Qoysa əvvəl kərpici torpağa bir memar kəc,Asimana dəysə də, axır olar divar kəc.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2268

نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2271

تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2337

می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2362

دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2371

عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2396

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2398

خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2537

Dostları tərk etsə, ancaq bivəfa yar eyləyər,Öncə peyman bağlayır, sonra o, inkar eyləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2550

تشنه جانان را کجا سیراب ساغر می‌کند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2563

ساغر پر می علاج جان محزون می‌کندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2702

گلشن حسن از بهار عشق خرم می‌شوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2751

Məcnuna xoşdu o dəmlər, onu səhraya çəkər,O, şəhər sevdasını bir yeni sevdaya çəkər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2762

جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ می‌باید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ می‌باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2857

زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گرددبه ره پیما زکفش تنگ صحرا تنگ می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2858

از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2896

تماشای بتان از چشم خون بسیار می‌آردنگاه گرم آخر آه آتشبار می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3058

Qəm dolu sinəni açsan, nə qədər qan tökülər,Kasıbın başına torpaq da damından tökülər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3246

Qorxağın axsa qanı, cümlə cahan haya düşər,San, qiyamət gününün tufanı dəryaya düşər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3299

مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3616

O qədər sinədə oxlar qarışıb bir-birinə,Hər nəfəs çəksən, inan, ox çıxacaq ah yerinə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq