Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Qəzəl 762داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما
Qəzəl 790صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Qəzəl 801گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخته ای هست کباب است در اینجا
Qəzəl 802در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را
Qəzəl 806از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم رابی چاک که دیده است گریبان قلم را؟
Qəzəl 808از خلق خبر نیست ز خود بی خبران رابا قافله کاری نبود فرد روان را
Qəzəl 814نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را
Qəzəl 825ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها
Qəzəl 850شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Qəzəl 854غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را
Qəzəl 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب
Qəzəl 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب
Qəzəl 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Qəzəl 874گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب
Qəzəl 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Qəzəl 885بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب
Qəzəl 888بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشبنفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب
Qəzəl 890دیده از خط بدیع آب دهید ای احبابکه عجب نقش بدیعی زده دوران بر آب
Qəzəl 894تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خوابچه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟
Qəzəl 896چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب
Qəzəl 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب
Qəzəl 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلباز تنگنای جسم برون آ، هوا طلب
Qəzəl 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت
Qəzəl 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریختدید تا ویرانی ما را، دل تعمیر ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست
Qəzəl 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
Qəzəl 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست