شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را

مرغ چمن رمیده ام زخمی خار آشیانکی به بهشت می دهم حلقه چشم دام را

در ته پای سرو می نشأه بلند می دهدساقی سبز خوش بود باده لعل فام را

تیغ دو دسته گر زند خار به چشم روشنمشعله من نمی کشد دشنه انتقام را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رحم به تیره روزی صائب دلشکسته کندور کن از عذار خود طره مشکفام را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana