Abdulla Şaiq · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ədhəm
Dağın döşündə qaralmaqda bir aul; o gözəlVə şən mühiti bəzər yamyaşıl uca məşəl.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Ovçu məstanDeyirlər, bir Məstan varmış,Aslan da ondan qorxarmış.
NüşabəMövzusu Nizami Gəncəvinin “Şərəfnamə”poemasından alınmışdır
Yaxşı arxaGünlərin bir günündə,Qalın meşə içində
Sehrli üzükZəlzələ bir çuxurdanAtdı daşı, kəsəyi.
Zəhmət və zinətKənd içində Alış dayıAdlı-sanlı əkinçiydi.
Cəfər və BəşirAlman yazıçısı V.Buşdan iqtibas1
Vətənin yanıq səsiUca, qarlı dağlarımın başındanAltaylara bakar, bakar, durardım.
Tıq-tıq xanımGəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət:
Zalım padşah və əkinçiO gündən ki, insan oğluBu dünyaya ayaq basmış.
İki familiyanın məhviFirudin bəy Köçərliyə*1