Son bahar

Noldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,

Abdulla Şaiq19101 dəq
Qışın nəğməsi

Saqqalı ağ, saçı ağ,Əlində zorba çomaq

Abdulla Şaiq19461 dəq
Nişanlı qız

Zülmət gecədə nişanlı bir qızBir hüzn, kədər içində yalqız,

Abdulla Şaiq19081 dəq
İrəli!

Keçmişləri unut, quzum, artıq ona əl vurma!O dumanlı pərdələri üzərindən qaldırma!

Abdulla Şaiq19141 dəq
Üsyan et!

Ey sönük, çürümüş dünya, parçalan!Qusduğun: əsarət, zəncir, ölüm, qan!

Abdulla Şaiq19211 dəq
Təbriz

Mən çoxdan həsrətəm vüsalə, Təbriz.O ceyran baxışlı cəmalə, Təbriz.

Abdulla Şaiq19491 dəq
Cütcü

Cütçü, əkinçi baba,Bahar gəlir, qalx daha!

Abdulla Şaiq19071 dəq
Layla

Layla, mələgıim, körpə balam, sevdiciyim, yat!Bir də ələ düşməz bu uşaqlıq dəmi, heyhat!

Abdulla Şaiq19091 dəq
Yeni ailələrə

Hər oğlan ki evlənir, hər qız ki gedir ərə,Xoşbəxtlik istəyirsə, bunu alsın nəzərə:

Abdulla Şaiq1 dəq
Keçi

Ala-bula, boz keçi,Ay qoşa buynuz keçi!

Abdulla Şaiq19061 dəq
Bir quş

Bir quş səhər ertə bağçabağda,Çör-çöp daşıyıb yuva tikirdi.

Abdulla Şaiq19061 dəq
Pionerlə

Təbiət canlanır, bahar çağıdır,Bağçalar, yamaclar çiçəklənmədə.

Abdulla Şaiq19372 dəq
Sən güləndə

Sən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.

Abdulla Şaiq19451 dəq
Bağça

Adil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.

Abdulla Şaiq19513 dəq
Fidan

Ağacların arasında ulu, sağlam bir kötük,Ağır, kəskin baltalarla qol-qanadı qırılmış,

Abdulla Şaiq19141 dəq
Marş

Türk ədəmi-mərkəziyyət firqəsi “Müsavat”a ithaf*Birləşəlim, türk oğlu, bu yol millət yoludur,

Abdulla Şaiq19181 dəq
Vətən nəğməsi

Ey dünyaya aydınlıq saçan odlar diyarı!Sən ey sönməz günəşin xəzangörməz baharı!

Abdulla Şaiq19431 dəq
Ana

Ana, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.

Abdulla Şaiq19451 dəq
Yaz

Getdi qışın ayazı,Parladı ilin yazı.

Abdulla Şaiq19471 dəq
Yetim

Soyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.

Abdulla Şaiq19081 dəq
At

Qara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!

Abdulla Şaiq19281 dəq
Vətən

Sən ey gözəl vətənim,Yurdum, yuvamsan mənim,

Abdulla Şaiq19441 dəq
Bahar bayramı

Ey səməni, saxla məniHər il göyərdərəm səni.

Abdulla Şaiq19451 dəq
Çalışan qazanar

Yaydı, isti bir gün idi,Ağaclar çox ölgün idi.

Abdulla Şaiq19501 dəq
Alma oğrusu

Alman yazıçısı V.Buşdan iqtibasAslan ilə Əmir, həm Cabbar,

Abdulla Şaiq19062 dəq
Vətən

Ey çeşmimin önündə mücəssəm, vətən, vətən!Qəlbim kimi ələmlərə həmdəm, vətən, vətən!

Abdulla Şaiq19051 dəq
Vətənə qayıdarkən

Ey bulanıq Kür, dərə, səhra, çəmən!Bu görünən sənmisən, ah, ey vətən?!

Abdulla Şaiq19091 dəq
Sabirə

IO geniş alnı bir günəşli səma,

Abdulla Şaiq19123 dəq
Dan ulduzu

Ot-ələfsiz bir çöl idi, qorxunc, dəhşətli zülmətQapamışdı hər tərəfi, hökm edirdi fəlakət.

Abdulla Şaiq19142 dəq
Simurğ quşu

Xalq əfsanəsi*– Anacığım, bax o uca, sarp dağa,

Abdulla Şaiq19144 dəq