Şeyx Mahmud Şəbüstəri · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن مریدی که از ارادت و خواستکند او جمله نیک و بد، کژ و راست
Səadətnamə, 69گفت بابا فرج که بد خود نیستوانچه بد دیدهای تو آن بد نیست
Səadətnamə, 70روی گازر سیه شد از خورشیدجامه بنگر که خود شده است سپید
Səadətnamə, 71بی غرض یک سخن ز من بشنوره ببین اول، آنگهی میرو
Səadətnamə, 72امر تکلیف آفتابی بودهر کسی را چنانکه هست نمود
Səadətnamə, 77هر کجا علم و قدرت است آن شیسامع است و بصیر و مدرک و حی
Səadətnamə, 79نفس و عقل چون زجاجه و مشکوةدل چو مصباح ونور او ز صفات
Səadətnamə, 88این صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفت
Səadətnamə, 101سبب فعل حق چو ما باشیماو شود خلق و ما خدا باشیم
Səadətnamə, 106محدث است عالم ار نه از دو یکیوصف او آمدی و نیست شکی
Kənzül-həqayiq, fəsil 1به نام آن که اول کرد و آخربه نام آن که باطن کرد و ظاهر
Həqqül-yəqin, fəsil 2حقیقت- هستی حق- تبارک و تعالی- پیداتر از هستیها است، که او به خود پیداست، وپیدائی دیگر هستیها بدو است: اللّه نور السماوات و الارض.حقیقت- دلیل هستی او به حقیقت جز او نیست، که هیچ گونه کثرت را به هستی او راه نیست،و دلیل را از هستی ناگزیر بود: اولم یکف بربک انه علی کل شییء شهید.
Gülşəni-raz, fəsil 3نخست از فکرِ خویشم در تحیّرچه چیز است آن که خوانندش تفکّر
Gülşəni-raz, fəsil 5اگر خورشید بر یک حال بودیشعاعِ او به یک منوال بودی
Kənzül-həqayiq, fəsil 5ز دنیا و ز دنیادار شو دورمباش از بهر دنیا بیش رنجور
Gülşəni-raz, fəsil 7در آلا فکر کردن شرطِ راه استولی در ذاتِ حق محضِ گناه است
Gülşəni-raz, fəsil 8اگر خواهی که بینی چشمهٔ خوُرتو را حاجت فتد با جرمِ دیگر
Səadətnamə, 8ای که اندر حجاب ماندستیآیت نور را نخواندستی
Gülşəni-raz, fəsil 11مشو محبوس ارکان و طبایعبرون آی و نظر کن در صنایع
Gülşəni-raz, fəsil 12تو گویی هست این افلاک دوّاربه گردش روز و شب چون چرخ فخّار
Kənzül-həqayiq, fəsil 13مثال اینست نیکو فهم آن کنمدارش سرسری فهمش به جان کن
Səadətnamə, 13منشأ این خلاف شد میمونابن دیصان کافر ملعون
Gülşəni-raz, fəsil 14که باشم من مرا از من خبر کنچه معنی دارد اندر خود سفر کن
Səadətnamə, 15لفظ قرآن و معنی برهانقول «لو کان فیهما» را دان
Gülşəni-raz, fəsil 16مسافر چون بود، رهرو کدام استکه را گویم که او مردِ تمام است
Kənzül-həqayiq, fəsil 18مثالی گویمت بنیوش آن راکه نشنیدست هرگز گوش آن را
Gülşəni-raz, fəsil 19نبی چون آفتاب آمد، ولّی ماهمقابل گردد اندر «لی معالله»
Səadətnamə, 26باز نصرانی پلید خبیثقایل آمد به شرکت و تثلیث
Kənzül-həqayiq, fəsil 27دو چشمست آدمی را بی ضرورتبرای دیدن معنی و صورت
Səadətnamə, 31کی و کو، چند و چون و چیست، چراهست از اوصاف «انتم الفقرا»