Abbas Səhhət · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dünən gecə bikar qaldığıma görə durdum ayağa, bayır-bucaq pal-tarımı geyib başımı bulaya-bulaya qətiteyyi-mənzil edib getdim yetişdim
Bir məktuba cavabSorma dəxi sorduğun əhvaldən,İştə, bəidəm bu gün iqbaldən.
Ana və oğulHər sabah gün ki, saçar aləmə nur,Danədən ötrü uçar cümlə tüyur,
YazO gün ki, fəsli-yaz olar,Gecə, günüz taraz olar.
Ot biçiniGöy çəmənin ətri tutub hər yeri,Çulğalayıb dağ, dərəni, çölləri.
Qarışqa və milçəkDedi bir gün qarışqaya milçək:..Sən zirəksən və ya ki, mən zirək?
Tülkü və qurdTülkü gəzəndə yıxılıb nagəhan,Bir quyuya düşmüş idi bir zaman.
Sərçə və qırğıSərçəni bir qırğı edərkən şikar,Bir tələyə oldu qəzadan düçar.
Xacə HafizHafiz, ey mürşidi-sütudəsiyər!Hafiz, ey ustadi-şerü hünər!
Dilbəri-hürriyyətəA sevdiyim, aç bir niqab üzündən,Məcnun tək Leylaları divanə qıl!
Tərcümeyi-halım yaxud hululuEşq zənciri qırıldı, yol açın,Ey uşaqlar, hululu gəldi qaçın.
ŞikayətDersəm mən əgər süxən zəmani –Kim, mərifətin rəvacı yoxdur.
Füzulinin bir qəzəlini tərbiDərdə düşdüm əsərindən sitəmi-hicranın,Çarədən ötrü dolaşdım nərəsin dünyanın.
TohidBu nə heyrətfəza səmayi-rəfi?Bu nə biintəha fəzayi-vəsi?
Özlərini sevənlərəTutalım çox ağıllı tacirsən,İş aparmaqda xeyli mahirsən.
Əhmədin qeyrətiFabrikləri, insanları, daş-torpağı qapqara,“Çornı-Qorod” adlı şəhrin fabrikində çalışan,
Şair, Şeir pərisi və ŞəhərliSəfalı bir mayıs axşamı... Günəşin qürubundan bir az sonra saf, laci-vərdi asimana ucalan qürsi-qəmərin əşieyi-simini sakin və müəttər bir
Yol verin!Qaçın, qaçın, yol verin, atlandı Nasirəlmülk!Avropadan Tehrana, yollandı Nasirəlmülk!
İtaliyaDeyirlər daha qorxur Allahından İtalya,Keçir indi türklərin günahından İtalya.
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
“Varsa doğru sözə həvəs səndə”Varsa doğru sözə həvəs səndə“Kəlniyət”, durma gəl bizim kəndə.
Məktəb uşağıİştə bir ayineyi-süni xuda,İştə, bir dahiyeyi-əqlü zəka.
KöçSəhər-səhər yaz çağı,Köçür oba yaylağa.
Aşpaz və pişikKeçmiş əyyamda, köhnə dövrandaBir böyük padişahın İranda,
Bir məktəbdə imtahanİmtahan məclisi qurulmuşdur,Zalda skamyalar qoyulmuşdur
“Ey vətən, getmə ki, əldən gedəriz”Ey vətən, getmə ki, əldən gedəriz!Biləriz fərz sənin xidmətini!
Payız çağındaPayız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,
Sual və cavab– Nə düşünməkdəsən, a divanə?Yenə bir uyku görmüsən, ya nə?
Çox yaşa!Ay bərəkallah sənə, Kamil paşa!Qəlyanı çək, qəhvəni iç, çox yaşa!
RozəxanGet, axund, bir qara əbayə bürün,Bir əlin millətin cibinə uzat.