Neft fontanı

MəclisəhliBəybala – qarasaqqal, Avropa səbkində geyinmiş upravlyayuşşi, 30 yaşında*

Abbas Səhhət18 dəq
Cəhalət səmərəsi yaxud bir yetimin xoşbəxtliyi

MƏCLİS - ƏHLİFaiqəfəndi – Müəllim*

Abbas Səhhət191212 dəq
Sabir

Güldüyüm şiddəti-təəllümdən, Pürqəməm etdiyim təzəllümdən. Gülüşüm xəndədən gəlib iləri,*Xəndə zən etmə məndə giryələri.*

Abbas Səhhət191112 dəq
Şamaxıdan (müxbir məktubları)

(Müxbir məktubları)1

Abbas Səhhət191716 dəq
Haşımbəy mərhum üçün

Haşımbəy Vəzirov cənablarının ruhuna ithaf*Ey yorulmaq bilməyən ustadımız!

Abbas Səhhət19161 dəq
Tərəqqi və təbiətin qanunu

Yay fəsliydi, bir gün axşam çağında,Gəzişirdim Qız qalası dağında.

Abbas Səhhət19112 dəq
Yaz

Qızışdırar bahar ayı yerin, göyün havasını,Dəyişdirər, tünüklədər xəlaiqin libasını.

Abbas Səhhət19081 dəq
Nəvayi-aşiqanə

Yaran, bahar mövsümüdür, aşiq olmalı!Canan yolunda ölmək üçün şaiq olmalı!

Abbas Səhhət19151 dəq
Qara xəbər

Ey qare! Məqaləmin sərlövhəsi nəzərinizə çarpdıqda bir müsibət xəbəri olduğunu, yəqin ki, biləcəksən. Və lakin hansı böyük bir nemətin millətdən fövtə getdiyini duymamış isən, qoy deyim: qəzetləri, jurnalları oxuduqda o həvəslə oxuduğun gözəl-gözəl şeirlər, şirin-şirin məzmunlar, duzlu-duzlu sözlər ki, bir anda səni həm ağladıb, həm güldürürdü – onları daha bir də görməzsən. Zira onların nazimi, onların mübdəi, onların müxtərei olan sevgili, əziz şairimiz Sabir əfəndi əlimizdən getdi!Yalnız bir istəkli rəfiq, mehriban dost itirdiyimdən bu qədər mütəəssir deyiləm. Bir böyük millət bir qiymətli şair itirdiyindən kədərim bilmüzaəfdir. Sabirin vəfatı millət üçün bir ziyani-əbədidir, bir zərbeyi-fəlakətdir ki, onun ağrısını millət öz vücudunda hələ sonralar dərk edəcəkdir. Biz indilik buralarını danışası deyilik. Əlhal Sabirə bir qədər ağlamaq istəyirəm, ey qare! Sözümü mövqesiz görüb də mənə sərzəniş etmə. O böyük şairə, o istəkli, əziz rəfiqimə xitabən qələmin hissiyyatını bəyan etməkdən keçməm deyirəm:

Abbas Səhhət19111 dəq
Şamaxı zəlzələsi

Keçmişdi keçən şəb gecədən bir neçə saət,Məhtab ilə olmuşdu cahan qərqi-lətafət.

Abbas Səhhət19063 dəq
Qış

Payız çatanda axıra boranlı, qarlı qış yetər,Soyuq, yağış, küləkli qar xəlaiqi məlul edər.

Abbas Səhhət19081 dəq
Vətən

Könlümün sevgili məhbubu mənim,Vətənimdir, vətənimdir, vətənim.

Abbas Səhhət19091 dəq
Oxucularıma

Ey möhtərəm qarelərim! Topladığım bu əşar,Həp ürəkdən çıxan bütün ixtiyarsız fəryaddır.

Abbas Səhhət19121 dəq
Qış

Bir az əvvəl sağa-sola uça-uça fırlanan,Parça-parça qarlar indi yavaş-yavaş düşüyor.

Abbas Səhhət19121 dəq
Dəvət

Arxadaşlar! Elm lazımdır ki, tapsın din həyat.Elm ilən hasil olur izzət, tapar millət nicat.

Abbas Səhhət19061 dəq
Qəzet nədir?

Ey sananlar qəzeti şeyi-həba.Bu təğafül nə rəvadır, əcəba?

Abbas Səhhət2 dəq
Vaveylayi-nifrət

Təməddün əhli olmuş elm ilə alim, ziyalanmış.Pozulmuş milləti-islamın əxlaqı, fənalanmış,

Abbas Səhhət19081 dəq
Alimnümalar

Üzü insan, qafada heyvandır,Zöhddə iddiası Səlmandır.

Abbas Səhhət19101 dəq
Ölü şəhər

Kim baxarsa haçaq bizim şəhərə,Bir məzarlıq kimi gələr nəzərə.

Abbas Səhhət19121 dəq
Yadındamıdır?

Ey hüsni-mücəssəm mələkim, nazlı nigarım,Ey idulim, ey idyalım, ey sevgili yarım,

Abbas Səhhət19122 dəq
Füzulinin bir qəzəlini tərbi

Dərdə düşdüm əsərindən sitəmi-hicranın,Çarədən ötrü dolaşdım nərəsin dünyanın.

Abbas Səhhət19121 dəq
İnsanlıq vəzifəsi

Namusi-rəayani çəkən hər ümərayə,Əlbəttə, dilü canla itaət gərək olsun.

Abbas Səhhət19121 dəq
Şərarə

Ey qələm! Yazmada atəşbar ol!Ey dili-qafil! Oyan, huşyar ol!

Abbas Səhhət19161 dəq
Güllərin bəhsi

Q ı z ı l g ü lMən şahıyam qönçələrin, güllərin,

Abbas Səhhət19081 dəq
Ana və bala

Oturmuş ana,Basmış bağrına –

Abbas Səhhət19121 dəq
Sabirin tərcümeyi-halı

Mirzə Ələkbər Sabir Tahirzadə 1278-ci sənaye-hicridə zihiccə ayının əvvəlinci günündə Şamaxıda təvəllüd etmişdir və rəcəb ayının 28-də, 1329-cu ildə vəfat etmişdir.8 yaşında məktəbə gedib oxuduğunu yazmağa həvəsnak olduğundan mollası tərəfindən afərin əvəzinə döyüldüyünü uşaq dili ilə bu sayaq nəzm etmişdir və rəsmi-xətti də böyləcə imiş:

Abbas Səhhət9 dəq
Üçüncü bir düşmən

Məmləkətimizin keçirməkdə olduğu bu böhranlı dəqiqələrdə – ki, bir tərəfdən xarici və bir tərəfdən daxili düşmənlər ilə mübarizə etməyə məcburuq, – iştə üçüncü bir düşmən də bizi təhdid edir. Fəqət bu düşmən, daha bədtər, xunxar, əski hökumət tərəfdarlarından da yaman qəddardır. Bu düşmən heç kəsə rəhm etməz. Bu düşmən kimsəyə aman verməz: arvad-uşaq, kiçik-böyük, yaşlı, cavan, qəvi, zəif – hər kəs olursa-olsun, bu düşmənin əlindən qaçıb qurtarmaz. Bu düşmən qövmiyyət, cinsiyyət tanımaz, məzhəb, millət anlamaz. Amansız sualtı müharibəsi bunun yanında toy-bayramdır. Çeppelinlər bunun müqabilində oyun-oyuncaqdır.Bu düşmən kimdir və nədir? – deyə sual olunduqda, ərz edirəm ki, o xəsmi-cani aclıq və qəhətlikdir!

Abbas Səhhət19173 dəq
Sabir

Sabir, ey alami-xəlqə tərcüman!Ey hər anda kasə-kasə zəhr udan!

Abbas Səhhət19111 dəq
Tərcümeyi-halım yaxud hululu

Eşq zənciri qırıldı, yol açın,Ey uşaqlar, hululu gəldi qaçın.

Abbas Səhhət19121 dəq
Məst yaxud sərxoş

Of, bu məstin nə fəlakətli, yaman haləti var,Nə kərih mənzəri, bəd surəti, pis adəti var.

Abbas Səhhət19121 dəq