Qəzəl 151

بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 155

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 158

ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 159

سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 162

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می‌کند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

طبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاای رخت چشمه خورشید درخشانی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 18

تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 20

ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 27

ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 28

هیچ آفریده‌ای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 53

بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 54

نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

شب‌ها به کنج خلوتم آواز می‌دهندکای خفته گنج خلوتیان باز می‌دهند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 107

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 108

ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبله‌نما کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 112

کس نیست در این گوشه فراموش‌تر از منوز گوشه‌نشینان تو خاموش‌تر از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq