Qəzəl 89

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانمبه عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

روی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایمچون کواکب به طواف و به درود آمده‌ایم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

تا کی چو باد سر بدوانی به وادی‌امای کعبهٔ مراد ببین نامرادی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 94

امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

تا کی در انتظار گذاری به زاری‌امباز آی بعد از این همه چشم‌انتظاری‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

ای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌اماین نیست مزد رنج من و باغبانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمروز خود با شب غم دست در آغوش کنیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 109

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمی‌کشد نرگس و نارنج سری باز به من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 122

ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 131

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 134

باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 135

آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 142

اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 144

رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 151

بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 155

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 158

ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 159

سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 162

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می‌کند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

طبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاای رخت چشمه خورشید درخشانی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 18

تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 20

ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq