Məhəmmədhüseyn Şəhriyar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Qəzəl 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Qəzəl 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Qəzəl 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Qəzəl 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Qəzəl 150ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی
Qəzəl 153ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنیخاری به خود میبندی و ما را ز سر وا میکنی
Qəzəl 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Qəzəl 157تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهییک عمر قناعت نتوان کرد الهی
Qəzəl 160چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی
Qəzəl 26کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستبا دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست
Qəzəl 136فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری