Qəzəl 50

شب است و چشم من و شمع اشک‌بارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 71

به تودیع تو جان می‌خواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت می‌کنم حافظ خداحافظ

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 73

از غم جدا مشو که غنا می‌دهد به دلاما چه غم غمی که خدا می‌دهد به دل

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 76

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 81

شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

به تیره‌بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 99

سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 103

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 113

تیره‌گون شد کوکبِ بختِ همایون‌فالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ای آفتاب هاله‌ای از روی ماه تومه بر لب افق لبه‌ای از کلاه تو

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 146

ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 4

سنین عمر به هفتاد می‌رسد ما راخدای من که به فریاد می‌رسد ما را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 5

زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یک‌لاقبایان را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 16

ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟با جگر حرف می‌زند سازت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 30

سری به سینه خود تا صفا توانی یافتخلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 32

رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 41

جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردوداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 47

صبا به شوق، در ایوان شهریار آمدکه خیز و سر به در از دخمه کن، بهار آمد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 51

مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 58

تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 59

شمعی فروخت چهره که پروانهٔ تو بودعقلی درید پرده که دیوانهٔ تو بود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 63

گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بی‌مهر درآید

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 64

تا دهن بسته‌ام از نوش‌لبان می‌برم آزارمن اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 66

فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزخبر از کوی تو می‌آوردم باد هنوز

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 67

شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز می‌زند تبریز

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 68

اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq