Məhəmmədhüseyn Şəhriyar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Qəzəl 20ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است
Qəzəl 21از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست
Qəzəl 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Qəzəl 27ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست
Qəzəl 28هیچ آفریدهای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست
Qəzəl 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Qəzəl 34گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Qəzəl 44رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد
Qəzəl 46بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد
Qəzəl 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Qəzəl 54نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند
Qəzəl 55روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سرگردانند
Qəzəl 57شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Qəzəl 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Qəzəl 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Qəzəl 84دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
Qəzəl 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Qəzəl 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Qəzəl 102نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
Qəzəl 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Qəzəl 112کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Qəzəl 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Qəzəl 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Qəzəl 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Qəzəl 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Qəzəl 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Qəzəl 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Qəzəl 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی